ผีอำ ตอนศาสนาพุทธที่เชื่อในเรื่องพระเจ้าแท้จริง

มีผู้อ่านหลายท่านที่นับถือศาสนาพุทธ แต่อยากรู้เรื่องการแผ่เมตตาในศาสนาอื่น เช่น ในศาสนาคริสต์ ท่านผู้อ่านเหล่านี้ได้มาสอบถามผม อย่างไรก็ตาม ผมก็ตอบคำถามเหล่านี้ไม่ได้ เพราะไม่แน่ใจเหมือนกัน ด้วยเหตุนี้ ผมจึงได้สอบถามชาวคริสต์คนหนึ่ง เขายืนยันกับผมว่า ในศาสนาคริสต์ก็มีบทสวดมนต์แผ่เมตตาให้วิญญาณหลายบท เช่น ในบทหนึ่งเรียกว่า “ บทสวดภาวนาให้ผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว ” ส่วนในศาสนาที่เคยทำสงครามกับศาสนาคริสต์ร่วมสองร้อยปี การบวงสรวงหรือการบูชายัญ ถวายอาหารแด่พระเจ้าในศาสนานั้น ผมรู้ว่าการกระทำนั้น มีกุศลไปถึงวิญญาณที่อดอยากเหมือนกัน คล้ายๆกับการทำบุญตักบาตรและการทำสังฆทาน ให้เหล่าสัมภเวสีในบ้านเรา น้องผมอยู่ที่อิหร่าน เขายืนยันว่า เขากับภรรยาสวดมนต์เป็นภาษาบาลี แผ่เมตตาให้วิญญาณ ปรากฏว่า บรรดาวิญญาณที่บ้านพักอาศัยของพวกเขา หรือใกล้ๆบริเวณนั้น ต่างได้รับการแผ่เมตตานั้นด้วย รับการแผ่เมตตาแล้วอิ่มเลย ไม่เหมือนการกินอาหาร ที่ได้จากการบูชายัญหรือบวงสรวงเนื้อแกะ พวกเขามีของกินเหมือนกัน แต่กินแล้วก็ไม่ค่อยอิ่ม สู้การแผ่เมตตาแบบน้องผมไม่ได้

เรื่องนี้เกิดขึ้นก่อนเหตุการณ์สึนามิ คือราวเดือนกรกฎาคม 2547 วันนั้นเป็นวันเสาร์ ซึ่งผมจะไปดูหนังเป็นประจำ ในช่วงที่กำลังรอหนังฉายนั้น ผมได้อ่านหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่ง หนังสือพิมพ์ฉบับนั้น ลงข่าวของหญิง 2 คนจมน้ำตายที่กำแพงเพชร ทั้ง 2 คนเป็นแม่ลูกกัน ลูกเป็นเด็กผู้หญิงอายุ 8 ขวบ ชื่อเด็กหญิงพิณผกา ผู้เป็นแม่ชื่อคุณสายบัว หนูพิณผกาได้ลื่นตกน้ำ คุณสายบัวจึงพยายามช่วยเหลือลูก แต่ก็ช่วยไม่ได้ ด้วยความรักและความสงสารลูก เลยลงน้ำไปช่วย ลูกว่ายน้ำไม่เป็น คุณแม่ซึ่งท้องแก่ก็ว่ายน้ำไม่เป็นเหมือนกัน ผลเลยทำให้ทั้ง 3 คนแม่ลูกจมน้ำตาย ไม่ใช่ 2 คนตามที่เป็นข่าว เมื่อผมอ่านข่าวนี้แล้ว ผมก็สลด แม้ว่าพวกเขาตายไปแล้ว แต่ผมคิดว่า วิญญาณของพวกเขายังไม่ได้ไปเกิด คงต้องวนเวียนอยู่ในภูมิใกล้ๆโลกสักระยะหนึ่ง แล้วผมก็ไม่ทราบว่าทางบ้านของเขาจัดการเผาศพ และอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้คนตายแบบถูกต้องหรือไม่เพื่อให้แน่ใจว่า วิญญาณทั้ง 3 แม่ลูก จะได้รับกุศลผลบุญอย่างแน่นอน งานนี้ผมเลยจำเป็นต้องสาระแน เข้าไปหาเรื่องแผ่เมตตา และอุทิศกุศลให้ดวงวิญญาณทั้ง 3 ดวงโดยไม่มีใครเชิญ วิญญาณคนแม่ถือว่าตายทั้งกลม ส่วนวิญญาณล...

หลังจากเกิดเหตุคลื่นสึนามิถล่มภาคใต้ได้ 3 วัน คือในวันที่ 28 ธันวาคม 2547 ผมได้ตัดสินใจเข้าสมาธิ เพื่อแผ่เมตตาให้ดวงวิญญาณที่เสียชีวิต แต่ช่วงที่ทำสมาธิ ผมเกิดเสียกำลังใจ เพราะผมได้สัมผัส และรับคลื่นของกระแสวิญญาณ มันมีจำนวนมากมายเหลือเกิน ผมคาดว่าเป็นหมื่นคน ไม่ใช่จำนวนพันถึงสองสามพันคน เหมือนที่สื่อต่างๆ เสนอข่าวในช่วงนั้น แล้วผมจะแผ่เมตตา ช่วยวิญญาณเหล่านี้ได้อย่างไร เพราะน้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ แล้วไฟที่เข้ามาครั้งนี้ มันมีขนาดใหญ่มหึมาจนรับไม่ไหว ผมซึ่งเปรียบเหมือนน้ำเพียงขันเดียว ผมจะไปช่วยอะไรได้ ประกอบกับในวันนั้น ผมยังไม่ได้ข่าวการร่วมมือร่วมใจกันของบรรดาศาสนาต่างๆ ในการสวดศพให้ผู้ตายจากเหตุการณ์สึนามิ ดังนั้นผมเลยเกิดเสียกำลังใจ ผมคิดว่าผมนอนดีกว่า อย่าไปยุ่งกับกิจการที่มันใหญ่เกินตัวเลย อย่างไรก็ตาม ก่อนจะนอนผมได้ทำสมาธิส่งกระแสจิตไปบอกดวงวิญญาณ ที่เสียชีวิตจากสึนามิว่า ถ้าใครต้องการให้ผมช่วยแผ่เมตตาให้ก็ช่วยปลุกผมด้วยก็แล้วกัน ผมนอนหลับไปได้ไม่ถึง 15 นาที ก็มีวิญญาณของเด็กผู้ชายคนหนึ่ง คาดว่าอายุไม่ถึง 8 ขวบ เอื้อมมือมาดึงมือของผมขึ้น ผมเลยตระหนักว่า ต้องมีวิญญาณเด็กหรือ...

การแผ่เมตตาเปรียบเสมือนการเติมน้ำมันให้รถยนต์วิ่ง เพราะดวงวิญญาณบางดวงโดยเฉพาะดวงวิญญาณที่เพิ่งตาย หรือวิญญาณที่ถูกสวรรค์ลงโทษ ให้อยู่ในภูมิใกล้โลกระยะเวลาหนึ่ง วิญญาณเหล่านี้เขามีกุศลไม่พอ ที่จะส่งตัวเองไปเกิดหรือไปอยู่ในภูมิอื่น พวกเขาจึงมาหาคนที่ยังไม่ตายให้ช่วย แต่คนจำนวนมากไม่รู้ มีการสอนให้กลัวผีมาตั้งแต่เด็ก และหนังต่างๆ ก็ทำเรื่องผีเสียจนน่ากลัวอย่างมาก ขนาดผีมาดูเอง ผมว่าผียังกลัวเลย ผีคงไม่กล้านั่งดูหนังตามลำพัง วิญญาณเขาเห็นและรู้ว่า ใครมีความสามารถที่เขาจะติดต่อได้ อย่าถามผมนะว่า เขารู้ได้อย่างไร เพราะผมก็ตอบไม่ได้ เอาเป็นว่าเขารู้ก็แล้วกัน เมื่อเขารู้ เขาก็ต้องมาหาคนๆนั้นให้ช่วย พอเขามาหาคนช่วย ปรากฏว่าเขาคุยกับคนเหล่านั้นไม่ได้ นอกจากนี้ สวรรค์ก็มีกฎ ห้ามบอกเรื่องโลกหลังความตายให้มนุษย์รู้ วิญญาณเลยจนตรอก เขาต้องการเพียงกุศลผลบุญนิดหน่อยเท่านั้น เมื่อคุยกับคนไม่ได้ เขาก็เลยลองหลอกคนดู เผื่อจะได้ผล และก็ได้ผลจริงๆ คนที่ถูกหลอก กลัวมาก เขาเลยทำบุญให้ผี เหล่าวิญญาณเห็นว่าวิธีนี้ได้ผล ก็เลยใช้วิธีนี้มาตลอดคือต้องหลอกคน เขาจึงจะทำบุญให้ จะคุยขอผลบุญตรงๆ เขาก็ทำไม่ได้ มันผิดก...

การช่วยแผ่เมตตาให้ 3 แม่ลูกเมื่อเดือนกรกฎาคม 2547 และการช่วยแผ่เมตตาให้เหล่าวิญญาณที่เสียชีวิตจากสึนามิ ทำให้ผมได้เรียนรู้ว่า แท้จริงวิญญาณเคลื่อนที่ระยะทางไกลไปหาคนได้รวดเร็วดังใจนึก ผมจะจำบทเรียนนี้ไว้ ผมหวังว่าผู้อ่านคงจะช่วยจำและเผยแพร่ต่อด้วย ผมเป็นคนเก็บความลับไม่ได้ เทคโนโลยีในโลกวิญญาณเมื่อหลุดมาให้ผมรู้แล้ว สวรรค์จะมาโทษผมว่า ผมเปิดเผยความลับของฟ้าไม่ได้นะครับ พันกว่าครั้งที่ผมสัมผัสวิญญาณมา มีเพียง 2 ครั้งเท่านั้น ที่ผมพูดคุยกับวิญญาณในภพภูมิที่ไม่สูงนัก และทั้ง 2 ครั้งวิญญาณที่หลงมาคุยกับผม เขาก็ถูกยมบาลหรือผู้คุมวิญญาณกระชากตัวไปโดยไม่มีการปราณี ตั้งแต่นั้นมา ผมก็เลิกคุยกับวิญญาณในภูมิต่ำ ถ้าผมต้องการรู้อะไร ผมและวิญญาณดวงนั้นจะใช้วิธีอื่น ที่ไม่ใช่การพูดคุยในการสื่อสาร ไม่มีวิญญาณดวงใดมาบอกอะไรผม แต่ผมใช้ความฉลาดของผม สืบหาความลับในโลกวิญญาณเอาเอง ผมเปิดเผยอย่างเดียวครับ ผมไม่ยอมเก็บความลับเหล่านี้ไว้คนเดียวหรอกมันอึดอัด ถ้าวิญญาณดวงไหนได้รับกุศลจากการแผ่เมตตาของผม พวกเขาเกือบทุกดวงจะมา ขอบคุณผมอีกครั้ง ส่วนใหญ่ก็โดยการจับแขน หรือสัมผัสแขนตัวเบาๆ ผมเคยแผ่เมตตาให้วิ...