8-1 อะไรคือกุศล อกุศล บุญ และบาป
แม้ว่าผมไม่ใช่พระ และก็ไม่ใช่บุคคลที่มีความรู้ดีมากในเรื่องศาสนาพุทธ และพระไตรปิฎก ผมเป็นเพียงนักปฏิบัติ และก็ไม่ได้ปฏิบัติเพื่อให้เข้าถึงนิพพานถาวรด้วย แต่เป็นการปฏิบัติเพื่อให้จิตมันสงบๆ ไม่ติดหลงใหลอยู่ในกิเลส และไม่ยึดมั่นถือมั่นในตัวกูของกูมากเกินไป แต่เมื่อฟ้าได้ลิขิตให้ผมเขียนเรื่องกุศล อกุศล บุญ และบาป ซึ่งเป็นการเขียนออกจากจิตของผมโดยตรง โดยไม่ต้องไปอ้างอิงอะไรเลย ผมก็ต้องลองเขียนดูความจริงผมเป็นคนไม่ค่อยสนใจและไม่ค่อยใส่ใจ ในหลักการใดๆ ที่เป็นศีล 5 ศีล 8 หรือศีลแบบอื่นเท่าไรนัก เพราะผมเห็นว่า เรื่องศีลมันเป็นแค่ความจริงในขั้นโลกิยะ การท่องจำแล้วละเว้น ผมเห็นว่าเป็นการฝืนใจทำ ผมไม่ต้องการฝืนใจตัวเอง โดยเอาบทบัญญัติใดๆ มาบังคับใจตนเอง ผมใช้ความบริสุทธิ์ของจิตใจเป็นตัวกำหนดว่า สิ่งไหนควรทำ สิ่งไหนไม่ควรทำ เราเพียงแต่รู้ตัวเองอยู่ในจิตหรือในมโนธรรมว่า สิ่งนี้ไม่ควรทำ ผมก็ไม่ทำ เช่น จิตของเราบอกว่า การขโมยเป็นสิ่งที่ไม่สมควร เป็นการเบียดเบียนผู้อื่น จะต้องมีผู้เดือดร้อนแน่ จะมากหรือน้อยก็แล้วแต่ จิตของเราจึงเห็นว่า การขโมยนั้น เป็นเรื่องอกุศลและบาป เราก็ไม่ทำ เท่านี้มันก็หมด...